...μαλιστα...
...μαλιστα...
...μαλιστα...
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ...in Wonderland.... Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ...in Wonderland.... Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Κυριακή, Ιουλίου 03, 2011
Δευτέρα, Μαΐου 30, 2011
....οσο υπαρχουν μαγοι....
...θα υπαρχουν και ανθρωποι που μαγευονται...
...και το αντιθετο...
...και οσο υπαρχουν μονοπατια...
...θα υπαρχει παντα επιθυμια διαφυγης...
...και το αντιθετο...
...και μεχρι να πεθανουμε θα ειμαστε ζωντανοι...
...συμπερασμα..??
...
Τετάρτη, Μαΐου 18, 2011
..in a gadda da vida....
LYRICS
In a gadda da vida, baby
(In the Garden of Eden)
In a gadda da vida, honey
Don't you know that I'm lovin' you
Oh, won't you come with me
And take my hand
Oh, won't you come with me
And walk this land
Please take my hand
In a gadda da vida, honey
Don't you know that I'm lovin' you
In a gadda da vida, baby
Don't you know that I'll always be true
Oh, won't you come with me
And take my hand
Oh, won't you come with me
And walk this land
Please take my hand
In a gadda da vida, honey
Don't you know that I'm lovin' you
In a gadda da vida, baby
Don't you know that I'll always be true
Oh, won't you come with me
And take my hand
Oh, won't you come with me
And walk this land
Please take my hand
In a gadda da vida, baby
(In the Garden of Eden)
In a gadda da vida, honey
Don't you know that I'm lovin' you
Oh, won't you come with me
And take my hand
Oh, won't you come with me
And walk this land
Please take my hand
Δευτέρα, Μαΐου 09, 2011
...εισαι ηλικιωμενος Πατερα Ουιλλιαμ...
You are old, Father William
Lewis Carroll
(http://www.youtube.com/wat
"Εισαι ηλικιωμενος πατερα Ουιλλιαμ",ειπε ο νεαρος,"και κατασπρα εγιναν τα μαλλια σου
-Και ομως,στεκεσαι στο κεφαλι σου συνεχως-
Νομιζεις πως αυτο ειναι σωστο στην ηλικια σου?"
‘You are old, Father William,’ the young man said,
‘And your hair has become very white;
And yet you incessantly stand on your head -
Do you think, at your age, it is right?’
"Στα νιατα μου"απαντησε ο πατερας Ουιλλιαμ στο γιο,"φοβομουνα πως μπορει να βλαψει τον εγκεφαλο αυτο-αλλα τωρα που δεν διαθετω σιγουρα ιχνος του-ε,το κανω ξανα και ξανα-γιαυτο!"
‘In my youth,’ Father William replied to his son,
‘I feared it might injure the brain;
But, now that I’m perfectly sure I have none,
Why, I do it again and again.’
"Εισαι ηλικιωμενος"ειπε ο νεαρος "οπως ανεφερα ξανα,παρολα αυτα εκανες τουμπα αναποδη στην πορτα-αν κι εχεις παχυνει υπερβολικα-σε παρακαλω να μου πεις που θα παει αυτη η ροτα?"
‘You are old,’ said the youth, ‘as I mentioned before,
And have grown most uncommonly fat;
Yet you turned a back-somersault in at the door -
Pray, what is the reason of that?’
"Στα νιατα μου "ειπε ο σοφος,καθως κουνουσε την κομη την γκριζωπη,"διατηρουσα ολα τα μελη μου πολυ μαλακα χρησιμοποιωντας αυτη την αλοιφη-ενα σελινι το κουτι-να σου πουλησω μερικα?
‘In my youth,’ said the sage, as he shook his grey locks,
‘I kept all my limbs very supple
By the use of this ointment - one shilling the box -
Allow me to sell you a couple?’
"Εισαι ηλικιωμενος ειπε ο νεαρος,"και η σιαγονα σου ειναι μισερη,
για ο,τιδηποτε σκληροτερο απο το λιπος-και ομως εφαγες ολη την χηνα με τα κοκαλα προχθες-
Σε παρακαλω,πως τα καταφερες,για πες!
‘You are old,’ said the youth, ‘and your jaws are too weak
For anything tougher than suet;
Yet you finished the goose, with the bones and the beak -
Pray how did you manage to do it?’
"Το εριξα στο δικαιο στα νιατα μου"-ειπε ο πατερας,
"Και με την γυναικα μου επιχειρηματολογουσα συνεχως
και η μυικη δυναμη της μασελας διαρκει για ολη την ζωη μου ολοσχερως!"
‘In my youth,’ said his father, ‘I took to the law,
And argued each case with my wife;
And the muscular strength, which it gave to my jaw,
Has lasted the rest of my life.’
"Εισαι ηλικιωμενος"ειπε ο νεαρος,"με δυσκολια θα υπεθετε κανεις
πως η οραση σου ειναι σταθερη οπως παλια-και παρολα αυτα πανω στην μυτη σου ενα χελι ισορροπεις-τι σε εκανε τοσο εξυπνο τελικα?"
‘You are old,’ said the youth, ‘one would hardly suppose
That your eye was as steady as ever;
Yet you balanced an eel on the end of your nose -
What made you so awfully clever?’
"Απαντησα τρεις ερωτησεις,και αυτο ειναι αρκετο,-ειπε ο πατερας του-"μην παιρνεις αερα!
Νομιζεις πως μπορω ολημερις να ακουω αυτο?
Φευγα και μην κατεβεις τα σκαλια αν δεν με πεις "Πατερα"!
‘I have answered three questions, and that is enough,’
Said his father; ‘don’t give yourself airs!
Do you think I can listen all day to such stuff?
Be off, or I’ll kick you down stairs!
Lewis Carroll
(http://www.youtube.com/wat
"Εισαι ηλικιωμενος πατερα Ουιλλιαμ",ειπε ο νεαρος,"και κατασπρα εγιναν τα μαλλια σου
-Και ομως,στεκεσαι στο κεφαλι σου συνεχως-
Νομιζεις πως αυτο ειναι σωστο στην ηλικια σου?"
‘You are old, Father William,’ the young man said,
‘And your hair has become very white;
And yet you incessantly stand on your head -
Do you think, at your age, it is right?’
"Στα νιατα μου"απαντησε ο πατερας Ουιλλιαμ στο γιο,"φοβομουνα πως μπορει να βλαψει τον εγκεφαλο αυτο-αλλα τωρα που δεν διαθετω σιγουρα ιχνος του-ε,το κανω ξανα και ξανα-γιαυτο!"
‘In my youth,’ Father William replied to his son,
‘I feared it might injure the brain;
But, now that I’m perfectly sure I have none,
Why, I do it again and again.’
"Εισαι ηλικιωμενος"ειπε ο νεαρος "οπως ανεφερα ξανα,παρολα αυτα εκανες τουμπα αναποδη στην πορτα-αν κι εχεις παχυνει υπερβολικα-σε παρακαλω να μου πεις που θα παει αυτη η ροτα?"
‘You are old,’ said the youth, ‘as I mentioned before,
And have grown most uncommonly fat;
Yet you turned a back-somersault in at the door -
Pray, what is the reason of that?’
"Στα νιατα μου "ειπε ο σοφος,καθως κουνουσε την κομη την γκριζωπη,"διατηρουσα ολα τα μελη μου πολυ μαλακα χρησιμοποιωντας αυτη την αλοιφη-ενα σελινι το κουτι-να σου πουλησω μερικα?
‘In my youth,’ said the sage, as he shook his grey locks,
‘I kept all my limbs very supple
By the use of this ointment - one shilling the box -
Allow me to sell you a couple?’
"Εισαι ηλικιωμενος ειπε ο νεαρος,"και η σιαγονα σου ειναι μισερη,
για ο,τιδηποτε σκληροτερο απο το λιπος-και ομως εφαγες ολη την χηνα με τα κοκαλα προχθες-
Σε παρακαλω,πως τα καταφερες,για πες!
‘You are old,’ said the youth, ‘and your jaws are too weak
For anything tougher than suet;
Yet you finished the goose, with the bones and the beak -
Pray how did you manage to do it?’
"Το εριξα στο δικαιο στα νιατα μου"-ειπε ο πατερας,
"Και με την γυναικα μου επιχειρηματολογουσα συνεχως
και η μυικη δυναμη της μασελας διαρκει για ολη την ζωη μου ολοσχερως!"
‘In my youth,’ said his father, ‘I took to the law,
And argued each case with my wife;
And the muscular strength, which it gave to my jaw,
Has lasted the rest of my life.’
"Εισαι ηλικιωμενος"ειπε ο νεαρος,"με δυσκολια θα υπεθετε κανεις
πως η οραση σου ειναι σταθερη οπως παλια-και παρολα αυτα πανω στην μυτη σου ενα χελι ισορροπεις-τι σε εκανε τοσο εξυπνο τελικα?"
‘You are old,’ said the youth, ‘one would hardly suppose
That your eye was as steady as ever;
Yet you balanced an eel on the end of your nose -
What made you so awfully clever?’
"Απαντησα τρεις ερωτησεις,και αυτο ειναι αρκετο,-ειπε ο πατερας του-"μην παιρνεις αερα!
Νομιζεις πως μπορω ολημερις να ακουω αυτο?
Φευγα και μην κατεβεις τα σκαλια αν δεν με πεις "Πατερα"!
‘I have answered three questions, and that is enough,’
Said his father; ‘don’t give yourself airs!
Do you think I can listen all day to such stuff?
Be off, or I’ll kick you down stairs!
Πέμπτη, Μαΐου 05, 2011
...the vast indifference of heaven....
...αυτος ο αγαπημενος σοφος Warren....
....και αυτες οι πανεμορφες τραγουδισμενες σκεψεις του...
....ο,τι πρεπει για αυτο που νιωθω ...
...να ανεβω στο καραβι και να ξαναγυρισω...
...ποσο ξεκαθαρα ειναι ολα οταν φτανεις σε κεινο το σημειο που ξερεις που θελεις να ειναι η καρδια σου....
....μια διαυγεια αντιστοιχη με αυτη του οριζοντα μετα απο μια καταρρακτωδη βροχη...
...και να ειναι ξημερωματα....βλεπεις τοοοοοοοοοσοοο μακρυα....
...καλημερα σας...
Time marches on
Time stands still
Time on my hands
Time to kill
Blood on my hands
And my hands in the till
Down at the 7-11
Gentle rain
Falls on me
All life folds back
Into the sea
We contemplate eternity
Beneath the vast indifference of heaven
The past seems realer than the present to me now
I've got memories to last me
When the sky is gray
The way it is today
I remember the times when I was happy
Same old sun
Same old moon
It's the same old story
Same old tune
They all say
Someday soon
My sins will all be forgiven
Gentle rain
Falls on me
All life folds back
Into the sea
We contemplate eternity
Beneath the vast indifference of heaven
They say "Everything's all right"
They say "Better days are near"
They tell us "These are the good times"
But they don't live around here
Billy and Christie don't--
Bruce and Patti don't--
They don't live around here
I had a girl
Now she's gone
She left town
Town burned down
Nothing left
But the sound
Of the front door closing forever
Gentle rain
Falls on me
All life folds back
Into the sea
We contemplate eternity
Beneath the vast indifference of heaven
Time stands still
Time on my hands
Time to kill
Blood on my hands
And my hands in the till
Down at the 7-11
Gentle rain
Falls on me
All life folds back
Into the sea
We contemplate eternity
Beneath the vast indifference of heaven
The past seems realer than the present to me now
I've got memories to last me
When the sky is gray
The way it is today
I remember the times when I was happy
Same old sun
Same old moon
It's the same old story
Same old tune
They all say
Someday soon
My sins will all be forgiven
Gentle rain
Falls on me
All life folds back
Into the sea
We contemplate eternity
Beneath the vast indifference of heaven
They say "Everything's all right"
They say "Better days are near"
They tell us "These are the good times"
But they don't live around here
Billy and Christie don't--
Bruce and Patti don't--
They don't live around here
I had a girl
Now she's gone
She left town
Town burned down
Nothing left
But the sound
Of the front door closing forever
Gentle rain
Falls on me
All life folds back
Into the sea
We contemplate eternity
Beneath the vast indifference of heaven
Τρίτη, Μαΐου 03, 2011
Κυριακή, Μαΐου 01, 2011
...ποσο αλλοκοτα ειναι τα παντα σημερα....
"...τι να πω...ποσο αλλοκοτα ειναι τα παντα σημερα!Ενω η χθεσινη ηταν μια συνηθισμενη μερα...αναρωτιεμαι μηπως αλλαξα κατα την διαρκεια της νυχτας.Για να σκεφτω...Ημουνα η ιδια οταν σηκωθηκα σημερα το πρωι?Ειμαι σχεδον σιγουρη πως θυμαμαι να αισθανομαι λιγο αλλιωτικα...εαν ομως δεν ειμαι η ιδια,η επομενη ερωτηση ειναι..."ΠΟΙΑ ΕΙΜΑΙ ΓΙΑ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ!....ααα...αυτο ειναι μεγαλο μυστηριο..."
...αρχισε να σκεφτεται ολα τα παιδια που γνωριζε και ειχαν την ιδια ηλικιαμε την ιδια για να καταλαβει μηπως και ειχε αλλαξει και ειχε γινει καποιο απο αυτα.
Παρασκευή, Απριλίου 01, 2011
...ο χρονος....(σε μια θεοπαλαβη συγκεντρωση για τσαι...)
Ο Καπελας ηταν ο πρωτος που εσπασε την σιωπη.
<<Ποσο του μηνα εχουμε?>>ειπε,γυρνωντας προς το μερος της Αλικης.Ειχε βγαλει το ρολοι του απο την τσεπη του και το κοιτουσε ανησυχα,κουνωντας το καθε τοσο και κρατωντας το διπλα στο αυτι του.
Η Αλικη σκεφτηκε λιγο και μετα ειπε<<Τεσσερις του μηνα>>.
"Παει δυο μερες λαθος!"αναστεναξε ο Καπελας "Σου ειπα πως το βουτυρο δεν ειναι καταλληλο για μηχανες"προσθεσε,κοιτωντας θυμωμενα τον Μαρτιατικο Λαγο.
"Ηταν το καλυτερο βουτυρο"απαντησε μειλιχεια ο Μαρτιατικος λαγος.
"Μαλιστα,αλλα πρεπει να μπηκαν μεσα και μερικα ψιχουλα"διαμαρτυρηθηκε θυμωμενα ο Καπελας"Δεν επρεπε να το βαλεις με το μαχαιρι του ψωμιου".
Ο Μαρτιατικος Λαγος επιασε το ρολοι και το κοιταξε μελαγχολικα.Μετα το βουτηξε στο φλυτζανι με το τσαι του και το ξανακοιταξε.Δεν μπορεσε ομως να σκεφτει να πει τιποτα καλυτερο απο την προηγουμενη παρατηρηση του"Ηταν το καλυτερο βουτυρο,ξερεις".
Η Αλικη ειχε μεινει να κοιταζει πανω απο τον ωμο του με καμποση περιεργεια."Τι αστειο ρολοι"παρατηρησε"Λεει ποσο του μηνα ειναι και δεν λεει τι ωρα ειναι!".
"Και γιατι θα επρεπε?"δυσανασχετησε ο Καπελας"Σου λεει το δικο σου ρολοι τι χρονο εχουμε?"
"Ασφαλως οχι "απαντησε αμεσως η Αλικη"αλλα αυτο οφειλεται στο οτι μενει στον ιδιο χρονο επι τοσο μεγαλο διαστημα".
"Αυτο ακριβως συμβαινει με το δικο μου"ειπε ο Καπελας.
"Δεν ειμαι σιγουρη πως καταλαβαινω"ειπε η Αλικη οσο ευγενικοτερα μπορουσε.
"Ο Τυφλοποντικαςκοιμηθηκε παλι!"ειπε ο Καπελας και εχυσε λιγο καυτο τσαι πανω στην μυτη του.
Ο Τυφλοποντικας κουνησε το κεφαλι του δυσανασχετωντας και ειπε χωρις να ανοιξει τα ματια του"Ασφαλως,ασφαλως...αυτο ακριβως σκοπευα να παρατηρησω κι εγω".
(.......) Η Αλικη αναστεναξε απαυδημενα"Νομιζω πως μπορειτε να κανετε κατι καλυτερο με την ωρα " ειπε"απο το να τη σπαταλατε ρωτωντας αινιγματα χωρις λυσεις"
"Εαν γνωριζες το χρονο τοσο καλα οσο εγω"ειπε ο Καπελας "δε θα μιλουσες για την σπαταλη της.ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ!"
"Δεν καταλαβαινω τι εννοειτε"ειπε η Αλικη.
"Ασφαλως και δεν καταλαβαινεις"ειπε ο Καπελας τιναζοντας το κεφαλι του περιφρονητικα."Τολμω να πω πως ουτε καν εχεις μιλησει στο Χρονο".
"Πιθανον οχι"απαντησε επιφυλακτικα η Αλικη "ξερω ομως πως οφειλω να κραταω τον χρονο οταν μαθαινω μουσικη".
"Α!Αυτο εξηγει τα παντα!"ειπε ο Καπελας."(ο χρονος)δεν ανεχεται το κρατημα.Τωρα εαν διατηρουσες καλες σχεσεις μαζι του,θα σου εκανε σχεδον ολα τα χατηρια σε σχεση με το ρολοι.Ας υποθεσουμε πως ηταν εννεα η ωρα το πρωι ,ακριβως η ωρα για να αρχισουν τα μαθηματα.Θα αρκουσε να ψιθυρισεις εναν υπαινιγμο στον Χρονο και θα γυριζαν οι δεικτες του ρολογιου στη στιγμη!Μια και μιση το μεσημερι ωρα για φαγητο!".
("Μακαρι να ηταν "μονολογησε ο Μαρτιατικος Λαγος,ψιθυριστα.)
"Αυτο θα ηταν σπουδαιο,ασφαλως,ειπε η Αλικη στοχαστικα,"αλλα παλι δεν θα πεινουσα ωστε να φαω ξερετε".
"Ισως οχι στην αρχη"ειπε ο Καπελας,"αλλα θα μπορουσες να διατηρησεις την ωρα μια και μιση για οσο χρονο θα ηθελες".
"Λαμπυριζε λαμπυριζε μικρη νυχτεριδα!
Ποσο αναρωτιεμαι που'σαι τωρα δα!
Πανω απο τον κοσμο πετας,
Σαν δισκος απο τσαι πας.
Λαμπυριζε,λαμπυριζε!"
"M'αυτον τον τροπο τα βγαζετε περα εσεις"? ρωτησε η Α....
ο Καπελας κουνησε πενθιμα το κεφαλι του"Οχι εγω"Μαλωσαμε τον περασμενο Μαρτιο ...λιγο πριν τρελαθει,ξερεις....(κι εδειξε με το κουταλακι του τον Μαρτιατικο Λαγο)....
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)